Familiediner

Iedere keer wanneer we in Singapore zijn worden we uitgenodigd door sharina's ouders om te komen eten.

Het gaat iedere keer op dezelfde manier. De familie staat te koken en de televisie staat aan.

Wanneer het eten klaar is worden we aan tafel genodigd en worden de spijzen aanbevolen.

De rest van de familie doet wat anders terwijl wij eten.

Het geeft een gevoel dat je gevoederd wordt, maar wel erg lekker.
Deze keer kregen we een Singaporese specialiteit chillie crab.

We hebben Stephan en Sharina een traliewerk in de keuken beloofd, dat ontbrak nog en we zien dat graag geregeld voordat Maya gaat klimmen.

Een rustig dagje in de omgeving

Na de drukke verjaardag deden we een dagje rustig aan.

Wat flats in de buurt.

Zo hangt de was te drogen op bezemstelen met reuze knijpers.

De Chinese tempel bij het winkelcentrum.

Eeen modellen wedstrijd in het winkelcentrum voor modellen onder 10 jaar.

Yasmin's verjaardag

Gisteren was het koken al begonnen. Allerlei soorten vulling voor broodjes werd klaargemaakt.

En vandaag werden alle broodjes gevuld en de miesoep met balletjes gemaakt.

Toen kon de visiste komen. En die kwamen ook. De vriendinnetjes waaronder één Chinees meisje dat op haar broertje moest passen. De vader van Yasmin met vriendin, zus(?) van vriendin en een aantal meisjes. De broer van Sharina, Kairul en de vader en moeder van Sharina en de kinderen van de broer. Twee zussen van Sharina, Shahida en Shaliza ieder met vriendje en het jongste zusje Shafica. En een dochter van zus Shahida.
Iedereen vraagt altijd heb je al gegeten, ook gasten vragen dat altijd. En er was genoeg.
Een schitterende taart was bezorgd. En er is nog genoeg over. De bowl is wel op.

Er werden spelletjes gedaan met de vriendinnetjes en de meisjes van het zusje van het vriendinnetje van Yasmin's vader.

Het Chinese broertje vermaakte zich met de knikkerbaan. Danielle de dochter van Kairul speelde met een kasteel dat open en dicht kon. Haar broertje vond de knikkerbaan ook heel interesant, maar zijn oma vond hem nog te klein voor de knikkers en stopte het. Daarna begon hij wat andere zaken te onderzoeken.
Iedereen had veel te kletsen en de TV stond aan.

De meiden verdwenen in de slaapkamer van Yasmin.
De meeste vriendinnen van Yasmin waren al vertrokken toen de cadeaus uitgepakt werden.

Tenslotte kijken we TV en de dag is voorbij.

Koffieshop en sneeuw

We zijn met Stephan gaan lunchen in de koffieshop op de hoek in het winkelcentrum. Voor diegenen die denken dat we wiet kregen, in Singapore is een koffieshop een ruimte met allerlei kleine eetzaakjes, waar iedereen staat te bakken, daar haal je je eten en er zijn enkele frisdrankzaakjes, die langs komen met voornamelijk blikjes.
Na het eten laat je alles staan en de schoonmaakploeg maakt alles schoon en brengt bestek, borden en bekers terug bij de eigenaar.

Na het eten heb ik fruit gekocht om voor Yasmin's verjaardag feestje bowl te maken.

Sharina en Stephan waren bezig de boel verder te versieren. Met behulp van enkele zelf gemaakte mallen werden kastelen kronen en prinsesjes op de glazen deuren getoverd en wel zo slim dat wanneer de deur dicht is de prinsesjes buiten spelen en als hij open staat staan ze in de deuropening van het kasteel. Dat alles werd gemaakt door middel van kunstsneeuw (voor de kerstboom).

Nieuwsgierig

De singaporesen zijn nieuwsgierig, dat hebben we nu al een paar keer gemerkt.

Van de week stonden Marcel en ik in de lift samen met een Chinese meneer.
"Do you live here", vroeg hij. "No", zeiden wij. "Are you going to live here?" "No."
"Couse I never have seen you".

Vandaag met een wagentje vol met boodschappen:
"Are you having a party?"
"Yes."
"I thought you have."
"At the NTI?" Ik wist niet wat ze bedoelde, dus zei ik maar: "No."

Even later werden we op de schouder geklopt omdat we geen antwoord hadden gegeven toen iemand zei: "How are you today?" Dus zei ze het nog een keer. Misschien dat we eerder iets gekocht hebben bij haar of ze is de buurvrouw of ... wie weet. Wij kenden haar niet, en al zie je hier allerlei verschillende kleuren mensen, als Hollander val je toch iets meer op.

Singapore Zoo

Yasmin had een uitje bedongen. Ze vind het heerlijk om ergens heen te gaan als wij er zijn. Ze was pas nog geweest, maar met de hele familie naar de dierentuin. Een feest. Alle belevenissen werden in haar dagboek geschreven, dat wij voor haar als presentje hadden meegebracht uit Nederland.
We hadden prachtig weer en toen we de bus instapten barstte er weer een tropische bui los.


De foto's zijn:














Stephan vecht met de tijger















De witte tijgers
















De lemur steelt de honing van de vlinders















Yasmin in de ballenbak al was ze te groot (>1.20m)















Afscheid van de olifanten

Regen, regen regen

Het is niet het regenseizoen, maar ik ben al een keer tot mijn knieën nat geweest toen we even om de hoek eenboodschap gingen doen. Yasmin moest op de foto omdat ze vandaag met een spelling competitie meedeed. Als ze de finale zou winnen kon ze 10.000 singapore dollar winnen. Jammer genoeg kwam ze niet door de voorronde.

Dus gisteren hebben we boodschappen gedaan al waren we best moe.

Vandaag zijn we naar de spelling wedstrijd geweest en weer regende het.

En ook toen we een cadeau voor Yasmin haar verjaardag gingen kopen begon het weer te regenen.

De hele familie kwam later nog naar het winkelcentrum om wat koelte te vinden, de stroom was de hele dag uit dus de airco werkte niet. Dat is haast niet uit te houden bij 30 graden.

We aten met zijn allen in het winkelcentrum keuze genoeg: Maleis, Turks, Japans, Chiness enz.

13-3 Aankomst in singapore

Na een voorspoedige reis waren we om 6:20 plaatselijke tijd in Singapore. 23:20 in Nederland. Erg veel geslapen hadden we niet dus dat moeten we vandaag een beetje bijsprokkelen. Maya en Yasmin sliepen nog toen we aankwamen, maar werden al snel wakker. Maya moest even bij iedereen op schoot en daarna in haar loopstoel, waar ze het hele huis mee rond racet.
Morgen zijn we weer wat actiever.

Singapore 2007

Voor deze vakantie maak ik een aparte blog.
Maandag vertrekken we. De voorbereidingen zijn gedaan en gelukkig maar, want gisteren stortte ik ineens in.
Ik liep al een paar weken te kuchen en hoopte dat dat alleen maar een beetje moest slijten, maar nu lijkt het ineens te verergeren.
Vroeger las ik boeken waarin mensen ziek werden en door de crisis heen moesten voordat ze beter werden. Dit zal dan wel de crisis zijn en ik hoop dat ik snel weer beter ben.
We nemen maar wat zuigtabletjes mee en paracetamol, antigrippine enz. enz.
In Singapore hebben ze nog krachtiger middelen dus daar zal het wel snel over zijn.
Alleen hoop ik niet dat ik de familie aansteek.

Bea en Maya 1-9-2006